Чкалаў, глядзі! усялякія анкаліны і чавчывы!

http://www.old-picture.com/mothers-children-index-001.htm

лытдыбр

Купілі дзіцяці школьную форму. Ад першапачатковай ідэі - камізэлькі - прыйшлося адмовіцца, бо яна павінна ідэальна сядзець на малой, а яна такая "дробная", што адпаведны памер цяжка знайсці. Так што набылі піджак. І спадніцу ў клетку - толькі гальштука не хапае. Яшчэ быў варыянт - прыгожы сарафан, але не было нашага памеру. Так стаміліся, што ў якасці бонуса набылі дзіцяці цацку, у інструкцыі да якой шмат разоў паўтараецца англійскае прозвішча, якое можна бачыць на шматлікіх мінскіх афішах (два разы). Мне спадабалася нават болей, чым дзіцёнку. Сшыткі і астатняя пакуль не сталі набываць - бо кажуць, у школах зараз бываюць розныя патрабаванні - кшталту таго, што толькі зялёнага колеру вокладкі. Зайду - удакладню. А вечарам у суботу пайшлі на "Рататуй". Потым мяне муж спытаў - які міфалагічны сюжэт у аснове? - я падумала, і рашыла, што гэта гісторыя пра Іосіфа Прыгожага. А ўвогуле - мяне насцярожвае, што апошнім часам з'яўляюцца мульцікі, у якіх мараль: "Не лезь у канкурэнцыю, знайдзі сваё месца і будзь там шчаслівы". Пры гэтым гаворыць гэта сапраўдны дыктатар і манапаліст Уолт Дысней. Паглядзіце, усе лаюць тыя сістэмы адукацыі, дзе няма адзнак, і значыць - няма прамой канкурэнцыі.
Муж усю нядзелю чытаў раман пра чукчаў. У іх мове ёсць слова "пыгпыг".
Сіл працаваць няма. Хацела пайсці ў адпачынак у верасні, але не вытрамаю - пайду раней.